Handeling (NL)

Akte 1: Kermis in Jalhay, augustus 1870

Een band speelt van ’s morgens vroeg tot in de late uurtjes.
De 24-jarige Marie Solheid slaat het uitgelaten spektakel gade.
Hier kun je de grote liefde vinden of op z’n minst een toekomstige man. Marie heeft wat dat betreft geen ambities en ook geen interesse in dansen, als plotseling een man, Franҫois Reiff, de zaal binnenkomt en haar ten dans vraagt.
Het is liefde op het eerste gezicht.
Onder het lawaai van een opstekend onweer doet Franҫois haar een huwelijksaanzoek. Ze stemt in.
De donder gaat over in een schreeuw.

Akte 2: Café Mixhe in Jalhay, 21 januari 1871. Een zonnige, ijskoude winterdag

Marie en Franҫois hebben ’s ochtends afgesproken in Café Mixhe, om nog dezelfde dag te voet de huwelijkspapieren van Marie in Xhoffraix op te halen.
Marie’s broer Lambert werkt in het café als kelner. Franҫois heeft zich verlaat. Lambert probeert Marie over te halen af te zien van de wandeling door de hoge venen.
Als Franҫois arriveert, zijn beiden niet meer om te praten. Blind van liefde willen ze geen moment meer wachten.
Lambert spoort hen aan om op z’n minst proviand mee te nemen. Ze luisteren niet naar hem en gaan op weg.
Bij het afscheid ervaart Lambert een akelige kilte. Hem wordt duidelijk dat een andere macht het nu voor het zeggen heeft.

Akte 3: De tocht

Het sneeuwt in de hoge venen.
De Beschermster van Sneeuw en IJs geniet van de kou en wacht ongeduldig op de komst van het verliefde paar.
Marie en Franҫois bereiken de rand van de hoge venen en worden betoverd door de schoonheid van het witte veen.
Vol goede moed lopen ze de ongerepte sneeuwvlakte in en ravotten uitgelaten in de sneeuw.
Maar onder het ijs wacht een verschrikkelijk gevaar.

Pauze

Akte 4: De storm

Groots en in volle pracht beweegt zich de Godin van het Weer over de hoge venen.
Zij dolt en laat de sneeuwvlokken dansen, die zich verdichten tot een ijzige sneeuwstorm.
De hoge venen worden gevaarlijk voor iedereen die er in dit jaargetijde in verdwaalt.
Het landschap heeft zijn lieflijkheid verloren en is veranderd in een dodelijke val.
Het paar begint te twijfelen aan zijn plan. Maar het is te laat om terug te keren.
Blind en bang zakken ze door de sneeuwmassa’s, tot het Weer hen van elkaar scheidt.
Trots verschijnt de Godin van het Weer voor Franҫois, met wie ze iets groots voorheeft: als hij dat nu maar eens besefte!
Maar het Weer kent geen genade; noch met de vertwijfelde Marie, die vecht voor haar hoop en liefde; noch met Franҫois.
Haar wraak is ijskoud en wreed verlangt ze naar slachtoffers.

Akte 5: Twee maanden later. Het begin van de lente

De sneeuw is gesmolten.
De lucht is warm en de eerste voorjaarsbloemen bedekken de hoge venen.
Lambert, gek van verdriet om het verlies van zijn zus, doolt door de hoge venen en roept Marie’s naam.
Een ijdele gestalte wil hem troosten, maar Lambert herkent de kilte in het gezicht van de Moordenares.
Hij vat het plan op om voor Marie en Franҫois een kruis op te laten richten, als teken en waarschuwing voor iedereen die het weer in deze contreien onderschat.

Aangedaan door het bittere noodlot van Franҫois en Marie en hun vereniging op deze plaats, bezoeken nu nog veel mensen het “Kruis van de Verloofden”.